Wiele sportów, rozrywek, gier edukacyjnych otrzymało swoje nazwy w niezwykły sposób. Chyba żadna nie powstała w równie oryginalnych okolicznościach niż nazwa snooker (bilard łuzowy), - gra edukacyjna, będąca ponoć efektem zniewagi. W 1875 roku oficerowie brytyjskiej armii w indyjskim Dżabalpurze znudzili się grą edukacyjną w bilard karambolowy i zajęli się nową grą, edukacyjną zwaną bilardem w piramidkę, z wykorzystaniem wielu bil czerwonych. Następnie wymyślili jej odmianę, dodając bile w różnych kolorach, aż w końcu było ich 22, jak aktualnie w bilardzie łuzowym. W latach 80. XIX wieku pułkownik Neville Chamberlain (nie mylić z przyszłym brytyjskim premierem) zaprezentował tę grę edukacyjną w Ooty Club w Ootacamund. Pewnego wieczoru, gdy jeden z gości chybił celu w łatwym uderzeniu, sir Neville nazwał go „snookerem”; określenia tego używano w Królewskiej Akademii Wojskowej w Londynie w stosunku do nieprzeszkolonych kadetów z pierwszego roku. Pułkownik, z obawy, że jego gość może się obrazić, pospiesznie dodał: „Wszyscy jesteśmy snookerami, gdy chodzi o tę grę edukacyjną”.
Snooker (bilard łuzowy) – gra edukacyjna
March 15th, 2010Badminton
March 11th, 2010Nazwa wywołała rozbawienie i przyjęła się na stałe. Badminton, gra edukacyjna polegająca na przebijaniu lotki z piór rakietą ponad siatką, wywodzi się z dziecięcej zabawy nazywanej wolantem. Swą nazwę zawdzięcza wiejskiej posiadłości Badminton, położonej w Gloucestershire w Anglii. Podobnie jak snooker, badminton zyskał popularność wśród oficerów armii brytyjskiej w Indiach w latach 70. XIX wieku. Współczesne zasady gry sformułowano po raz pierwszy w Karaczi w 1877 roku. Skiing, angielska nazwa narciarstwa, najpopularniejszego spośród sportów zimowych, pochodzi od norweskiego słowa ski, które pierwotnie oznaczało szczapkę drewna. Szczapki stosowane były jako buty śniegowe i przypominały kształtem nasze współczesne narty. Tenis stołowy byt i nadal powszechnie jest nazywany pingpongiem, do jego spopularyzowania przyczynił się angielski inżynier James Gibb. W latach 80. XLX wieku w grze tej stosowano piłeczki z korka, Gibb wprowadził amerykańską piłeczkę z celuloidu, nazywaną gossima, przyczyniła się ona do przyspieszenia gry i wzrostu jej popularności. W 1901 roku John Jacques, brytyjski wytwórca sprzętu do tenisa stołowego ponownie nazwał ją pingpongiem z powodu dźwięku, jaki celuloidowa piłeczki wydawała uderzając raz w jedną, raz w drugą stronę stołu. Błyskawiczne ruchy w tenisie stołowym. Po smeczach mistrzów pitka leci z prędkością do 170 kilometrów na godzinę.
Dlaczego wszyscy zapaśnicy sumo są tacy grubi?
March 11th, 2010W początkowym okresie istnienia sumo, ulubionego sportu Japończyków i zarazem ich pierwszej sztuki wojennej, Często walczono na śmierć i życie. Wielu zapaśników dokonywało żywota nazbyt wcześnie. Obecnie wJaponii żyje około 800 olbrzymich mężczyzn, zawodowych sumatori, których czci się jako rikishi lub, gdy reprezentują najwyższe mistrzostwo, jako yokozurut. Wielu widzów oglądających ich starcia, w których gwałtowna siła napotyka niewzruszonego przeciwnika zastanawia się, jak człowiek może przeżyć takie zmagania. Masa ciała jest dla sumatori kwestią decydującą; niektórzy ważą 135 i więcej kilogramów Konishiki, najcięższy jak dotąd zapaśnik, był 252kilogramowym olbrzymem. Aby osiągnąć tak wielką masę. rikishi jedzą ogromne ilości gulaszu wzbogaconego proteinami i mającego powiększyć ich uda i brzuchy Sumatori o idealnych kształtach przypominaliby gigantyczny dzwon z nogami jak pnie drzew, laka sylwetka zapewnia rikishiemu obniżony środek ciężkości ciała, to zaś utrudnia powalenie go na ziemię lub wypchnięcie poza krąg o średnicy 4,6 metra, co daje zwycięstwo. Po rezygnacji z walk sumatori gwałtownie szczuplcją. Jednak cena za lata utrzymywania nadwagi jest wysoka. Sumatori umierają przeciętnie w wieku 64 lat; przewidywana długość życia statystycznego Japończyka wynosi 75 lat i jest najwyższa na świecie.